Anabolicum Vister

Uit DutchBodybuilding Wiki

Ga naar: navigatie, zoeken
Quinbolone.png
Quinbolon
IUPAC naam
(8R,9S,10R,13S,14S,17S)-17-(1-Cyclopentenyloxy)-10,13-dimethyl- 6,7,8,9,11,12,14,15,16,17-decahydrocyclopenta[a]phenanthren-3-one
Ook bekend als
Anabolicum Vister, quinbolone
Farmaceutische & Chemische gegevens
Moleculaire massa basis:
286.4132 g/mol
Moleculaire massa ester:
352.5156 g/mol (cyclopentenyl ether, 5 carbons)
Biol. beschikbaarheid:
?
Halveringstijd:
Enkele uren
Gebruik:
Toediening:
Oraal
Effectieve dosis:
10-20 caps per dag (100-200 mg)
Verkrijgbare dosissen:
10 mg capsules
Straatprijs:
Niet meer te vinden

Anabolicum Vister (werkzame stof quinbolon) is een anabole steroïde met licht androgene effecten. Het werd ontwikkeld door Parke-Davis in een poging om een zo goed mogelijke orale anabole steroïde te maken die niet of nauwelijks hepatoxisch is. Het gelijkt qua structuur sterk op boldenon; het enige verschil is een ether-verbinding aan de 17-alpha positie, om het oraal beschikbaar te maken.

Inhoud

Geschiedenis

Anabolicum Vister is innovatief, en toch een dinosaurus. De technologie is vergelijkbaar met die van Andriol, in die zin dat het een poging is om een niet-toxisch oraal anabool te maken. Het medicijn bestaat inmiddels niet meer, het werd namelijk al een hele tijd geleden van de markt gehaald. Quinbolon is ook niet meer te vinden in de illegale handel.

Medisch gebruik

In medische scholen werd Anabolicum Vister vooral gebruikt voor de behandeling van ouderen, met name vrouwen na de menopauze, en voor de behandeling van algemene ziekten en symptomen van het ouder worden. Dit kwam door het feit dat Anabolicum vister een zeer zwakke androgene steroïde was, die daarom goed getolereerd werd. Het had vooral een anabool effect, wat de eiwitsynthese stimuleerde, en het had ook het voordeel dat het niet aromatiseerde.

Gebruik in bodybuilding

Eigenschappen

Anabolicum Vister was succesvol op dezelfde manier als Andriol dat was, het was inderdaad een niet-toxisch oraal middel. Het gebruikte een gelijkaardig transportsysteem, maar in plaats van een lange ester, gebruikte het een ether-verbinding aan de 17-alfa positie om de eigen lipofiliteit te verhogen. Het werd dan verzegeld in een met olie gevulde capsule. Het idee daarachter was dat de olie geabsorbeerd kon worden door het lymfevatenstelsel en zo de lever kon omzeilen en niet afgebroken zou worden. Dat zou de nood verminderen voor een 17-alfa-gealkyleerde structuur die de lever kan schaden. Het lymfevatenstelsel is een systeem van aders en slagaders die alleen water absorberen. Of beter gezegd, water her-absorberen. Wanneer bloed getransporteerd wordt naar weefsels, zal er maar 85% van het vocht terugkeren. Indien dit proces de kans kreeg om door te gaan, dan zouden we allemaal opzwellen en exploderen. Dus het lymfevatenstelsel komt in actie om het overtollige water te verwijderen, en het te transporteren naar een plaats genaamd de angulus venosus, waar twee grote aders elkaar tegenkomen net voor ze zichzelf legen in het hart.

Maar in het maag-darmstelsel transporteert het lymfevatenstelsel ook vetten, wat de reden is waarom het lymfevocht specifiek in die regio troebel is. Met een systeem zoals dat van Anabolicum Vister, zou de olie in de capsule makkelijk geabsorbeerd worden in het lymfevatenstelsel, zou afbraak in de lever voorkomen worden, en zou de olie met de anabole steroïde direct in de bloedstroom terechtkomen. Het verbinden van de ether om de molecule te maken, in dit geval de boldenon-molecule, maakt het meer vet-vriendelijk en laat het vasthouden in de olie toe, en het geheel zou zo opgenomen en afgeleverd moeten worden. Dat is de theorie achter een niet-toxisch oraal middel.

Maar zoals reeds geïllustreerd werd bij Andriol, werkte het systeem niet echt. Het vertoonde sterk variabele resultaten, niet alleen van persoon tot persoon, maar van dag tot dag. Bloedniveaus sprongen omhoog en omlaag en bij sommige mensen leek het alsof het meestal helemaal niet werkte, wat eigenlijk betekende dat in plaats van importeren van boldenon in het bloed, je boldenon stuurde naar de lever. Om die reden waren effectieve dosissen voor deze steroïde vrij hoog. Als je weet dat elke capsule 10 mg quinbolon bevat (wat misschien 8 mg boldenon is) en je moet 100-200 mg nemen om een merkbaar effect te zien, dan weet je waarmee je te doen hebt. Vooral gezien boldenon een vrij hoge orale activiteit van zichzelf heeft, dus 200 mg per dag oraal zou hoe dan ook moeten werken. In het licht van de kosten, en omdat er maar één alternatief was, vergaten de meeste mensen het middel en gingen ze in plaats ervan injecteren. En zo stierf dit, nochtans innovatief middel, een zeer roemloze dood. Vandaag weten heel weinig mensen zelfs dat het ooit heeft bestaan.

Wat echt opmerkelijk is aan dit medicijn is de naam; quinbolon. Het kreeg een nieuwe naam, terwijl het eigenlijk gewoon boldenon is met een ether eraan vast. Normaal gezien worden nieuwe namen alleen gegeven wanneer permanente structurele veranderingen werden gemaakt, zoals 17-alfa-alkylatie. Dus het is begrijpelijk dat iemand een 17-alfa-gealkyleerde boldenon methandrostenolon (D-bol) zou noemen omdat de structurele verandering permanent is, en alle metabolieten op dezelfde wijze veranderd worden, en het medicijn verschillende interacties met structuren in het organisme zal hebben. Maar dit is niet het geval bij esters. Zij worden gewoonlijk afgebroken zodra ze in de bloed komen en laten enkel de basis-steroïde achter, in dit geval boldenon. Mogenlijk koos men de nieuwe naam vanwege commerciële redenen.

Bijwerkingen

Dit is een bijzonder veilige steroïde. Androgenisch is boldenon vrij mild, en heeft weinig of geen interactie met het 5AR enzym, het vormt dus geen meer androgene metaboliet. Oestrogenisch heeft het slechts de helft van het potentieel van testosteron, en anders dan de andere orale boldenon, methandrostenolon, heeft het geen structurele verandering ondergaan wat toelaat dat het een meer potent oestrogeen vormt. Het is dus ook een bijzonder zwak oestrogeen. Omdat het een niet 17-alfa-gealkyleerd oraal middel is, is het in geen tijd in en uit het lichaam en vormt geen ernstige bedreiging voor het endocrien systeem na een kuur. Dus het bedrijf Parke Davis was zeker succesvol in het creëren een veilige anabole steroïde. Jammer genoeg was het niet erg effectief, en zeker niet kosten-effectief. Dit medicijn kan nu beschouwd worden als totaal uitgestorven. Het wordt niet langer gemaakt en is al een tijdje niet meer gezien. Is dit zonde? Wel, de bodybuilding community voelde het zo niet aan, het werd zelfs niet eens opgemerkt.

Stacken en gebruik

Als een bijzonder veilige steroïde in alle aspecten, kan quinbolon zonder probleem gebruikt worden met elk ander product, en anders dan de meeste orale middelen, voor langere duur. Voor het verhogen van de prestatie is het niet waarschijnlijk dat iemand dit op zichzelf zou gebruiken. Het is enigszins zwak, en gezien tenminste 10 capsules per dag moet nemen is het niet logisch dat er geïnvesteerd zou worden in nog meer zwakke en dure middelen. Hoewel 20-25 capsules per dag makkelijk de effecten van 300-400 mg boldenon injecties per week kunnen evenaren, doen zeer weinig mensen een kuur met alleen maar dit middel. Het toevoegen van 10-15 capsules per dag aan een cut-stack met trenbolon, winstrol en/of proviron bijvoorbeeld zou enig voordeel kunnen opleveren. Te verwachten zijn; milde anti-catabole eigenschappen, een toename van de eetlust en misschien wat extra vasculariteit, gezien dit eigenschappen van boldenon zijn. Voor zij die echter spiermassa wilden opbouwen was quinbolon niet erg bruikbaar.

Wat men moet weten over dit product (hoewel het niet meer uitmaakt, gezien het niet meer bestaat) is dat de dagelijkse dosis verspreid moet worden over de dag, 3 of 4 dosissen. Anders dan met 17-alfa-gealkyleerde steroïden die een invloed uitoefenen verder dan hun halfwaardetijd van 3-5 uren, heeft quinbolon dit voordeel niet, en de invloed van het middel is beperkt tot de halfwaardetijd. Vandaar, om het niveau in het bloed constant te houden, moet men meerdere dosissen nemen. Met methandrostenolon, oxandrolon, stanozolol, oxymetholon, mesterolon, norethandrolon, methyltestosteron, etc. zou een enkele dosis per dag volstaan, maar voor middelen als Anabolicum Vister of Andriol, zijn meerdere dosissen een must voor een goed effect.

Het gebruik van bijkomende medicijnen is bij Anabolicum Vister niet vereist, door de milde aard. Wat Nolvadex en Clomid na de kuur zou kunnen helpen om de winst te behouden en het natuurlijke testosteron terug op peil te brengen, maar meer is niet nodig. Omdat het bijna essentieel is dat het gestacked wordt met andere middelen, voor goede resultaten, zal er waarschijnlijk toch nood zijn aan bijkomende medicijnen om de rest van de stack onder controle te houden.

Gebruikersmeningen

Topics uit het DutchBodybuilding.com anabolen forum:

  • Geen topics gevonden. Start een topic over Anabolicum Vister.

Merken & producten

Parke DavisAnabolicum Vister (I)10 mg caps or oral dropper bottle


Referenties

  • 1 Schanzer, Donike. Metabolism of Boldenone in man : gas chromatographic and mass spectrometric identification of urinary excreted metabolites and determination of excretion rates. Bol Mass Spec. 21 (1992) 3-16
  • Anabolicum Vister
Persoonlijke instellingen